defter

Öyledir ya kimi zaman insanlarda, hayatlarda gelgitler yaşanır. Öyle ya biri severmiş, sevdiğini düşlermiş, sevdiğini bilirmiş biri de sevmezmiş, biri de kör bir kalbe tutunurmuş dört elle ki görmezmiş eğriyi doğruyu… Öyle ya aşk varmış yine de bu devirde değersiz kalırmış. Öyle ya yokmuş dürüst olmak oysa var olan ‘çıkar’larmış, nefes alırken bile ‘çıkar’larını gözetmek varmış şu üç günlük dünyada… Öyle büyük ki şu kahrolası üç günlük dünya öyle büyük ki sevgiye yer kalmazmış o dünyada. Ne diyeyim yazık olsun bencilliğine ey zalim dünya! Zalimsin ya peşi sıra gelmeli vefasızlığın değil mi? Öyle ya kör bir kalbe tutunmak neye işarettir. Nelere işarettir? Ustaca oynanan oyunlarda kapış kapış kapılan rollerin arasında en revaçta olanları zaten elindeymiş be dünya neye hikmetmiş acaba? Nelere işaretmiş..? Bir garip sevgiyi ezdin ya hangi oynadığın rol seni bu gerçekten kurtaracaktır sormak gerek o dört elle tutunduğun kör kalbine… Çıkarlar dünyasındaki ey zalim dünya, sen hakettiğin yeri bulmuşsun bile en güzel oynadığın rolünle beraber. Hem de fazlasıyla haketmişsin! İşte o zalim dünyada görülen odur ki hissetmeyen kalp körmüş, görmek istemeyen göz de o kalbe sahipmiş. Bu yüzden yazıkmış bu yüzden hakettiğiymiş; o bencillikle o vefasızlıkla hakettiğiymiş kendisi hem de fazlasıyla haketmiş kendini!

benmişim

kalbim acırmış, ben acıtırmışım..
bu kalp sevmezmiş, saplantıda kalan benmişim…
bu gözler ağlarmış, ağlatıp da gülen benmişim…
yalnızlığa şiir yazarmışım, sebebi de yine benmişim…
kalbimdekileri açarmışım, yalan söyleyen benmişim…
duygularımı gözlerimle açığa vurarmışım, dürüst olmayan da benmişim…
gençliğimi adarmışım, haketmeyen benmişim…
ona dertmişim, vefasız olan da benmişim…
hayallerinde yokmuşum, kalbi kör olan da benmişim…
sevgi olmazmış, seven benmişim…
aşk yakışmazmış, seven benmişim…
dostluğuma değer verilmezmiş, seven benmişim…
bana güvenilmezmiş, seven benmişim…
canım yanmazmış, kalbim kırılmazmış, seven benmişim…
hani seven ben değildim? hani sevmiyordum…
sevemeyen benmişim, yalan söylermişim…
aşk değilmiş, saplantıymış yıllar süren bir yalanmışım…
bu yalnız limana acı gelmezmiş, yüreğimi acıtan kalbimi kıran benmişim…
benmişim seni sevmeyen.

gökhan atmaca