defter

Sevgilinin önüne serilmiş gül yaprakları gibi döküldü bu sözler ve o aynı gül yaprakları gibi her bir sözcük tek tek ezildi…

bazen seni düşünüyorum ve bir de sensizliği yaşıyorum. hiç sen nedir bilemedim diyorum kendi kendime ama öte yandan sensizliği ifade edemiyorum. sen hiç sen olmadın ki bana nasıl olurdu sensizlik bana?

öyle zor bir soruydu ki bu, kendi iç hesaplaşmalarımda sorduğum. cevabını bulamamaktan değil ama.. o ruhumda hissettiğim eksikliği, düşüncelerimdeki noksanlığımı, aklımdaki seni… ben işte bu duygu seline sensizlik dedim diyebilmeyi nasıl anlatacaktım?

öyle zor bir soruydu işte, zoru bana idi belki hayatın, belki kendini bilmez hayallerin. ama oldu işte soruları doğuran, hayalleri yoğuran, kalbime seni işleyen, aklımı benden alan o sevgi ruhumu sardı işte.

öyle bir sevgi idi… sensiz bir geleceğe yol alırken o yolun engeliydi bana işte! öyle bir sevgi idi işte zamana vurarak göz ardı edebileceğin kadar küçük değil ama bu ömrün her anında seninle yaşayabileceğim kadar da büyük değildi… öyle bir sevgi idi seni bana hep uzak kılan..

sen… asla tanıyamadığım eşsiz bir güzellik olarak kalacaksın bu ömrün en görkemli yerinde. sen ulaşamadığım tek ama tek olacaksın.. gözlerine erişemediğim tek sen.. saçlarında öldüğüm sen, o saçının bir teline bile dokunamadığım tek olacaksın…

bu şehire nereden geldim? nasıl sana geldim.. o sonbahar akşamında sadece göz ucuyla o esen rüzgarla dans eden büyüleyici saçlarını nasıl gördüm ve o günden sonra seni nasıl bir daha görebildim? bu şehir beni neden sana bağladı? sen ey Ankara ne alıp veremediğin vardı benimle!

isyan mı, sitem mi? gerek yok artık.. yalana sitem etmek ne hakla! güzel olana, sevgiye, karşılıksız olan herşeye çirkinlik ne hakla! eyvallah dünya, eyvallah…

söyleyemediklerimle baş ediyorum şimdi.. seni sana hiç anlatmadım, sensizliğin ortasında seninle nasıl yaşadığımı hiç söyleyemedim.. senin lütfettiğin kadar seni nasıl sevebildiğimi hiç ama hiç söyleyemedim.. ve kalbinde her gözlerine baktığımda beni bir parça dahi nasıl göremediğimi söyleyemedim…

kalmadı ben de ben ey can.. kalmadı… yetemedim sevgiye, sevilmeye…

Gökhan