Unutma ışığını, ta ki karanlık senden korkana dek…
Izdırap
Canımız yanıyor
Ruhumuz inciniyor
Adeta kendimize ızdırap ediyoruz
İstiyoruz…
Yine canımız yanıyor
Yine ruhumuz inciniyor
Ve yine ızdırap bizi bekliyor…
Çünkü istiyoruz…
Bazen ne istediğimizi bile bilmiyoruz
Ve sadece istemek için istediğimizin farkına varıyoruz
İrkiliyoruz, yalnızlaşıyoruz
Sonunda istemenin anlamsızlığı,
Bizi acıtıyor, incitiyor
Adeta içimizi yakıyor
Yine umutsuzluk esir alıyor
Sanki unutmuşçasına
Tekrar ve tekrar yaşanıyor
Yakıp yıkıyoruz
Izdırap çekiyoruz
Bazen de sus pus oluyoruz
Yine de darma duman ediyoruz
Çünkü hayat darma duman diyoruz
Tekrar kırıp parçalıyoruz
Kalp denen şeyi bir cam gibi kırıyoruz
Cam kırıntıları gibi de kalbimizin kırıntıları ellerimize batıyor
Canımız acıyor
Ruhumuz inciniyor
Ve ızdırap çekiyoruz…
Sarılmıyoruz kendimize
Unutuveriyoruz ışığı…
Unutma kendini
Acıtma kendini
İncitme kendini
Işığını, seni unutma!
Gökhan ATMACA
Yorumunu aşağıdan ekleyebilir-okuyabilir, veya geribeslemelere bakabilirsin..
Eklenen yorumlara abone ol!.
Spam yapmadan konu ile ilgili yorumunuzu Türkçeye bağlı kalarak yazabilirsiniz.
Yorum içerisinde kullanabileceğiniz eklentiler: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>