defter

2008 yılının Mayıs ayında yazdığım bu şiiri Ahmet Selçuk İlkan’ın okumasını çok isterdim. Onun sesinden dinlemek gerçekten bu şiirin anlamını kat ve kat yüceltirdi.

“Yalandın ya, bu kadar mıydın?”

Yalandın ya

Yalan olduğunu yüzüme çarptın
Öyle ya nasıl olacaktı bu son?
Yalandın ya
Bildim ya
Ne zor ne kolay
İnan yalandın ya
Bu kadar mıydın?
İnan yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Sorma vurgun yedim
Yeni geldim hancı
Yeni geldim ben vurgun yedim
Sorma sorma yalan vurdu beni
Ah yalan böyle de vururmuş!

Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Dünyaya benziyorsun
Yalansın keza
Vurgunsun keza
Ah defalarca yalansın
Defalarca

Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Üzülmek ne haddime ne haddime
Ben bu kadar sevinçliyken
Hüzne boğulmak ne haddime ne haddime
Söyler misin?
Yalandın ya
İnan hayaldin bana ya
Bu kadar mıydın? Bu kadar mıydın?

Sen yalandın ya
Ben ne idim ya
Dünyaya benziyorsun
Defalarca unutuyorsun defalarca
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Kalbime yalandı demeye bin şahit
Sana yalandın demek ne de zordu
Gönül deli idi de sen
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Zordu vesselam
Hayal ötesinde yaşamak
Gördüklerine inanmamak
Zordu vesselam ya sen
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Öfke mi?
Ne kırgınlığı
Ne hiddet ne karanlık
Sevincim büsbütün beni sarıyor
ya seni
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Olmayacaktı da ben kendimi bulamamışken
Kalbim sana takılmıştı da
Yanmıştım da hani
Sormuştum ya
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Sondu
Keza sondu
Defalarca sondu
ve İLKti
Yine de sondu
Son kezdi
İlk kezdi
Sevmiştim ya
Kazaya gelmişti de olmuştu ya
İnkara gelmişti de bulmuştu ya
Sona gelmişti de yakmıştı ya
Ben sevmiştim de olur ya
Değer mi vermiştin ya
Yalandın ya
Bu kadar mıydın?

Gökhan ATMACA